سپندار در سال ۲۰۰۳ مدیر ارشد پروژه iGoogle شد.

و دست آخر آقای Tom Costello استاد دانشگاه Stanford با خانمش Anna Patterson سایت Cuil را راه‌اندازی کرده‌اند که به نبرد گوگل برخواسته‌است. تفاوت بسیار مهم بین این دوموتور جستجوگر این است که گوگل صفحه‌ها را براساس تعداد پیوند‌ها از صفحه‌های دیگر رتبه‌بندی می‌کند٬ در صورتی که Cuil موضوع جستجو را تشخیص می‌دهد و موتور کاوشگر صفحه‌های اینترنتی (Web Crawler) آنها سه برابر سریعتر از کاوشگر گوگل است.

برای مثال در جستجوی واژه Harry این جستجوگر بین هاری پاتر و هاری ولیعهد انگلستان تفاوت قائل شده و نتایج جستجو را دسته‌بندی می‌کند و در صورت امکان تصویری از صفحه‌های پیداشده نمایش می‌دهد.

امروزه ما در عصر ازدحام اطلاعات هستیم. تعداد صفحه‌های ذخیره شده با جستجوگر گوگل از مرز یک تریلیون گذشت [1] و روزانه به تعداد آنها به سرعت اضافه می‌شود. براساس پژوهش‌های انجام‌شده در سال ۲۰۰۲ میزان دانش ذخیره شده در جهان در هر ۵ تا ۱۲ سال دوبرابر شده و این درحالیست که این سرعت نیز در حال افزایش یافتن است. براساس این محاسبات میزان دانش جهان در سال ۲۰۰۲ حدود ۱۷۰ ترابایت یا ۱۷۰ هزار گیگابایت تخمین زده شده‌است که به این ترتیب امروز پس از ۶ سال این مقدار دوبرابر یا بیشتر شده‌است.

با این حساب کیفیت اطلاعات و بررسی صحت آنها روز به روز مهمتر می‌شود و جستجوگرها سعی میکنند که اطلاعات مهمتر و صحیحتر را نمایش بدهند. البته لازم به تذکر است که سایت Cuil فقط دارای ۲۰۰۰ رایانه است در صورتی که گوگل در سراسر جهان مرکزکامپیوترهای خود را برپا کرده‌است , از قدرت عمل بسیار عظیمی برخوردار است.

یادآور می‌شوم روزی که آقای Lary Page به جستجوگرهای غول‌پیکر آن زمان مانند Yahoo, Infoseek, Alta Vista مراجعه کرد و نظریه خود را ارائه کرد، آنها نیز همین فکر را کردند و گفتند با یک نظریه مگر امکان دارد که شرکتی به این بزرگی مانند ما در خطر بیافتد! نتیجه این بود که آقای Page تصمیم گرفت که خودش یک شرکت با نام گوگل تاسیس کند و پس از چندی امروزه می‌بینیم که از همه آنها فقط یاهو مانده است که در حال کشیدن نفس‌های آخر خود است و به زودی به گوگل یا مایکروسافت فروخته خواهد شد!

نتیجه اخلاقی: دانش‌جویان Stanford را نباید دست کم گرفت!

Cuil
یک جستجوگر انقلابی دیگر
مقاله‌های مشابه

منبع: zdnet.de